Pasja jest wszystkim co kocham i cenię ...

   Zawsze kiedy zaczynam grzebać w historii Formuły 1 to oprócz wspaniałych sukcesów które wpisują się w ten sport jestem także światkiem tego jak Królowa Motosportu jest  brutalna. Zawsze kiedy zaczytuje się w jakieś książce o mojej motoryzacyjnej pasji to krok po kroku śledzę poczynania ulubionych kierowców od wejścia do świata F1 po przez pierwsze podium, zwycięstwo, tytuł ...
Wiecie co jest w tym wszystkim najsmutniejsze ? To że niektórzy wspaniali kierowcy giną podczas wyścigu, zostawiając po sobie coś niedokończonego. Na dzień dzisiejszy trudno znaleźć osobę która bardziej ceni pasję niż własne życie.
   Często kiedy wspominam komuś że potrafię wstać o piątej rano aby oglądać swój ulubiony sport to słyszę : ,, Po co Ci to ? ''.  Niektórzy są zbyt leniwi aby odkryć w sobie jakąś pasję czy zamiłowanie. Najlepiej to powiedzieć że nie ma się żadnego hobby.
    Pierwszego maja minęła dwudziesta pierwsza rocznica śmierci Ayrtona Senny. Weekend, który miał wyłonić zwycięzcę Grand Prix San Marino już na początku nie był taki jak inne. W piątek dwudziestego dziewiątego kwietnia   podczas sesji treningowej bolid Rubensa Barrichello stracił przyczepność w zakręcie Variante Bassa i z prędkością 200 kilometrów na godzinę uderzył w bandę i przekoziołkował . Życie  Rubensa zostało uratowane przez szybką pomoc lekarską.
Następnego dnia kolejny zawodnik nie miał tyle szczęścia. Pochodzący z Austrii debiutant, Roland Ratzenberger zginął podczas kwalifikacji do wyścigu. W bolidzie teamu Simtek awarii uległo skrzydło po czym nie mający docisku samochód wypadł z toru i  roztrzaskał się o bandę. Kierowca zmarł w wyniku rozległych obrażeń.
 Jeszcze tego samego dnia wstrząśnięty śmiercią kolegi po fachu, Ayrton Senna pojechał na miejsce wypadku Ratzenbergera  korzystając z oficjalnego samochodu za co po powrocie dostał solidny ochrzan od komisarzy toru . Sam zaczął rozmawiać z innymi kierowcami ze stawki w sprawie petycji  do FIA dzięki której poprawiłoby się  bezpieczeństwo na torze. Senna zmarł dzień później. Na siódmym okrążeniu jego samochód roztrzaskał się o barierę. Kierowca został przetransportowany do szpitala ale niestety jeden z najwspanialszych zawodników odszedł tego samego dnia o osiemnastej czterdzieści. We wraku jego samochodu znaleziono Austriacką flagę ponieważ w ten sposób chciał uczcić zmarłego Ratzenbergara.  Teorii na temat tego co tak naprawdę stało się wtedy jest wiele, praktycznie tyle samo co liczba spraw w sądzie które toczyły się do 2007 roku. Jedni twierdzą że awarii uległ drążek kierowniczy, drudzy że nie było przyczepności, inny dopatrują się w tym udziału osób trzecich. Spotkałam się również ze stwierdzeniem że po wypadku ktoś uszkodził czarne skrzynki, chociaż nie wiem ile jest w tym prawdy.
Śmierć Senny i Ratzenbergara jak i cała sytuacja z tego weekendu przyczyniła sie do poprawy bezpieczeństwa w Formule 1.
Senna zastanawiał się po wypadku Austriaka nad rezygnacją ale jednak pojechał w wyścigu, który okazał się być jego ostatnim w życiu. O Ayrtonie myślę jak o żywym człowieku, oraz jak o autorytecie którym z resztą dla mnie jest. Swoją postawą pokazał że pasja jest dla niego ważna oraz to że nie powinno się z niej rezygnować i robić to co się kocha aż do śmierci, nie zważając na niebezpieczeństwo.

"Formuła 1 dostarcza Ci jedną szczególną rzecz, którą jest to że jesteś ciągle wystawiony na niebezpieczeństwo. Niebezpieczeństwo zranienia, niebezpieczeństwo utraty życia. To jest część twojego życia. Albo stawiasz temu czoła jak profesjonalista, w chłodnym stylu, albo to rzucisz. Po prostu zostawisz to i nie będziesz robić tego nigdy więcej. Niestety tak się składa, że to co robię za bardzo lubię, żeby to tak po prostu rzucić. Nie mogę tego rzucić." - Ayrton Senna